วันนี้ 13 กันยายน 2009
ผ่านอะไร หลายๆ อย่างมากมายมา นี้ก็ผ่านปีนึงแล้วซินะที่ไม่ได้มาเขียนบล๊อกตรงนี้
คงไม่มีคนมาสนใจอ่านแล้วก็เลยมาเขียนระบายเอาไว้ซักหน่อย 555+
หนึ่งปีที่ผ่านมา มีทั้งสุข ทุกข์ เหงา เศร้า
อะไรๆ ต่างๆ ที่ร่วมจับมือฟันฝ่ามาด้วยกัน
มันช่างสนุกสนานมากมาย
เคยเชื่อว่าไม่มีปัญหาอะไรใหญ่หนักหนาหรอก
แค่เพียงมีเธอกุมมือฉันอยู่ตรงนี้
ฉันยังคงกุมมือเธอเอาไว้อยู่
แต่เธอคงไม่เชื่อมั่นในมือที่กุมนี้ไว้แล้วละมั้ง
…
เหมือนพิกเลตกับหมีพูห์
ที่หมีพูห์เดินนำ หน้าพิกเล็ต แต่ดันเป็นตัวพิกเล็ตเองที่ร้องเรียกหมีพูห์ เพราะนึกว่าหมีพูห์จะลืมตนเองไป
ทั้งๆ ที่คนที่ควรจะกลัวนี้คือ หมีพูห์แท้ๆ เดินไปข้างหน้ามองไม่เห็นใคร
และต้องเชื่อมั่นว่าข้างหลังยังมีพิกเล็ตอยู่ทำให้ต้องคอยระวังภัยข้างหน้าอีก
มันก็แปลกๆ ดีนะ
มานั่งอ่านบล๊อตัวเองย้อนหลัง รู้สึกว่าบล๊อกนี้แหละ เอาไว้ระบายความเศร้าของตัวเองได้ตรงไปตรงมามากที่สุด
เพราะไม่มีคนมาอ่านมาก 555+
แต่หนึ่งปีที่ผ่านมาเราก็คงจะละเลยไปจริงๆ
แต่..
ไม่เคยไม่รักเลยนะ
ทุกอย่างก็เป็นเพียงแค่นิสัยห่วยๆ ของตูเอง 555+
พอช่วงไหนติดเกมส์ก็ไม่สนใจ กลับห้องดึกอีก ทั้งๆ ที่เขามารอ
เขาอยากไปเที่ยวก็ไม่ให้ไป เขาชวนไปด้วยก็ไม่ยอมไป อ้างว่าเหนื่อยนู้นนี้
แต่มันก็เป็นจริงๆ นะ พอได้กลับไปเที่ยวเหมือนเดิมอีกทีรู้สึกว่ามันเหนื่อยเกินไปวะ
ทำไมต้องวิ่งตามไฟเหมือนแมงเม่าด้วยวะ ?
ทำไมต้องไปหาผัวเมียกันในนั้นด้วยวะ ?
ทำไมต้องเมาแล้วนัวเนียในนั้นด้วยวะ ?
ตอนดูรูปคนอื่นไปเที่ยวนี้ดูสนุกจริงจังเลยนะ
พอไปเองแม่งเหนื่อย กร๊ากกกกกกกก
ดั๊นไปหาโต๊ะสงบๆ นั่งในผับอันแสนจะแออัดซะงั้น แล้วก็นั่งคุยกับเพื่อนสนุกสนาน
ฮาโคตร
แล้วก็พึ่งรู้ตัวว่าตัวเองเกลียดนิสัยผู้หญิ๊ง ผู้หญิงจริงจัง
ไม่ได้เกลียดอะไรแบบนั้น แค่เกลียดอะไรที่มันชักช้าร่ำไร
แต่งหน้าแค่เขียนตาแม่งล่อไปครึ่งชั่วโมง – -"
ทั้งๆที่พอตัวกูเองอยู่ในดงหนังสือก็ชักช้าร่ำไรเหมือนกันแท้ๆ
นี่ซินะข้อแตกต่างของชายหญิง 55+
ใครๆ ก็บอกให้ไปหาคนใหม่เถอะ มึงหาได้ดีกว่านี้เยอะแยะ
กรูจะต้องบอกพวกมึงยังไงดีว่า กรูไม่ใช่คนรักง่ายขนาดนั้น 555+
ทั้งๆ ที่หน้าตากูก็ให้อะนะว่าน่าจะเจ้าชู้ หน้าม่อ
และน่าจะหา one night stand ได้ง่ายๆ
มันก็จริงของพวกมึงอะนะ
แต่กูทำไม่ได้แล้ววะ สันดานมันไม่รู้สึกแล้ว
มันไม่ได้อยากอะไรขนาดนั้นแล้ว
โดนดัดสันดานจนเขี้ยวเล็บไม่งอกแล้ววะ เซ็งเลย
เหมือนนกโดนขังในกรงจนบินไม่เป็นแล้วอะ ไม่ดีเลยเนอะ !!
แต่กลับกลายเป็นว่าเหมือนกรูเจอความสงบสุขในชีวิต
ที่ไม่ต้องวิ่งไล่ตามกองไฟที่มันแผดเผาตัวเองจนตายไปอย่างไร้ค่า
เป็นแค่หิ่งห้อยที่มีแสงในตัวเอง บนต้นลำพู (เพลงเฉลียงละ – -")
เลยทำให้อยากไปอัมพวาดูต้นลำพูมากๆ อยากเห็นหิ่งห้อย
แสงสีเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน
มันคงจะชิลๆ สงบน่าดู ^^
(จริงๆ แล้วก็เคยบ่นๆ เรื่องไปเที่ยวแล้วมันกลวงๆ มาทีนึงแล้วนะเนี้ย แสดงว่าจุดยืนตรงนี้กูเป็นมานานแล้วนะเนี้ย ^^
เหมือนที่หมอดูเคยบอกว่าถ้ากูบวชจะได้เป็นเจ้าอาวาสเลยนะเนี้ย 555+)
ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องหนึ่งปีที่ผ่านมาเลยแหะ มัวแต่บ่นปัญหาตอนนี้อยู่
ปีที่ผ่านมาก็ผ่านอะไรมาเยอะแยะ
เรื่องงานการ ก็ผ่านจุดเสียวจะโดนไล่ออก 555+
เรื่องครอบครัว ม้าก็ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่นักไม่ได้กลับไปดูแลครอบครัวเลย
เรื่องเวลา ปีที่ผ่านมา หนีไปเที่ยวทะเลกับ f0nt ได้ครั้งนึงก็โอเคอยู่
เรื่องความสุข ก็มีความสุขในทุกวันที่มีเธอ มีคนที่คอยห่วงใยถามไถ่ทุกข์สุข
เป็นอะไรที่ชอบมากๆ ไม่ได้มีความรู้สึกว่าต้องโทรรายงานเหมือนแฟนเก่าๆ เลยแหะ 555+
คือกลายเป็นกรูอยากรายงานความเป็นไปในชีวิตให้เขาฟังเอง
เรื่องความทุกข์ ก็มีแค่เรื่องทะเลาะกันนิดหน่อยที่กูก็ลืมไปแล้ว (ดูไม่ใส่ใจรึเปล่าวะ – -")
แล้วก็เรื่องครอบครัว เรื่องเงินที่ต้องส่งกลับบ้าน ที่ต้องเก็บ ที่ต้องนู้นนี้
เรื่องขำๆ ที่เกิดขึ้นเพราะเลิกกับคนๆ นี้นะเหรอ
ทำให้กรู กวาดพื้น ถูพื้นที่หอเป็นครั้งแรกตั้งกะอยู่มา 555+
พี่แกไม่สบายเป็นเกี่ยวกับผิวหนังต้องการความสะอาดมาก
กูก็เอาเลยกลับห้องมารื้อที่นงที่นอนเอาไปตีไล่ฝุ่น
กวาดพื้น ถูพื้นสองรอบแหนะ 555+
ไอเหตุการณ์ฮึดๆ ยังงี้เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วสมัยไปเรียนพิเศษที่นครอะนะ
เหมือนตั้งใจทำอะไรซักอย่าง เพื่ออะไรซักอย่าง
แต่ส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่เพื่อตัวเองก็ไม่ทำหรอก
จะว่าไปนี้ก็อาจจะเพื่อตัวเองก็ได้ 55+
แต่กับแฟนเก่าคนก่อนๆ ไม่ต้องลงทุนขนาดนี้เลยนะ กูไม่ทำ มีไรมะ 55+
ดีแล้วๆ ต่อไปจะได้ดีขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้เสียใจมั้ย ไม่เสียใจแล้วแหละ มันผ่านจุดนั้นมาแล้ว
ตอนนี้เสียดายมั้ย ยังคงเสียดายอยู่ หายากนะคนที่ใช่นะ ถึงแม้เขาจะไม่ใช่กับกูด้วยก็เถอะ
กูไม่ใช่คนที่มองที่หน้าตาอย่างเดียวซักหน่อย ต้องมีสมอง ต้องมีนิสัยด้วย
คนนี้นิสัยดีมากเลยนะตอนอยู่หาดใหญ่ ใส่ใจทุ่มเท (พึ่งมารู้ตอนหลังว่าช่วงนั้นเขาเศร้ามากเพราะกูไม่สนใจอะไรเขาเลย ก็จริงของเขา – -")
สมองก็โอเคอยู่ ไม่ได้สอนอะไรไม่ได้ เพียงแต่จะฟังรึเปล่านั้นอีกเรื่อง 55+ (จากที่ดูๆ มา ค่อนข้างดื้อนะ แต่ฟัง 55+)
หน้าตา ถูกใจเลยแหละ ยิ้มหวานๆ อันนั้น ทำให้ลืมทุกๆ อย่างบนโลกนี้ไปได้เลย ลืมโกรธ ลืมความทุกข์ต่างๆ ไปเลย
ขอซื้อได้มั้ยอะรอยยิ้มอันนั้น ^^
ตอนนี้เศร้ามั้ย เศร้าดิเวลานึกถึงรอยยิ้มนั้น เวลาที่ต้องการรอยยิ้มนั้นมาช่วยให้ลืมทุกข์ มันเหงาๆ เศร้าๆ นะ
อารมณ์เหมือนลุงแก่ๆ นั่งจิบชายามบ่ายแล้วหวนนึกถึงชีวิตสมัยวัยรุ่นอะ (อุปมาแก่ไปรึเปล่าวะกู)
เอาน่า
อย่างน้อยก็เป็นอีกปีที่ฉันพอใจ
( เพลงนี้ชอบมาก ^^)
